Introligator - podsumowanie pierwszego roku💚

 

      Introligator to dziedzina mocno wymagająca, ale też następna

 lekcja mojego życia.

To spory wysiłek, ale również poczucie sensu i podniesienie poziomu rozwoju. 

To cudowna rehabilitacja manualna

 oraz społeczna.

To okazja do zatrzymania się. 

Dostrzeżenie jak wiele niezwykłych zdarzeń już miało miejsce.

To moment do wystawienia oceny samemu sobie. 

To chwila na kształtowanie umysłu, umiejętności, ale przede wszystkim swojego wielkiego serca.

Osoby z niepełnosprawnością chcą być postrzegane jako ludzie wrażliwi,

 ale nie dlatego, że mają trudności tylko dlatego, że mają potrzebę na szeroko szczere wyrażanie swojego potencjału. 

Gdy czasem pojawiają się wątpliwości 

we własne możliwości podczas nauki

 lub przy wykonywaniu poszczególnych

 zadań to oni nasi nauczyciele 

rozpalają iskrę nadziei w naszych wnętrzach. 

Wniosek z tego jest taki, że często ważniejszy jest wkład a nie tylko i wyłącznie efekt.  

Dziękuję wszystkim za przeżywanie

 tych emocji i wspólny czas.

Do przyjemnego zobaczenia 

we wrześniu.

Już jestem ciekawa co się wydarzy dalej....

Specjalne podziękowania kieruję

 do Pani Dagmary, Pani Karoliny, 

Pani Jadzi, 

Pani Oleny oraz jak zawsze do Mojej

 Pani Agnieszki, Pani Magdy i do całego grona pedagogicznego za stwarzanie niegasnącej przyjaznej atmosfery 

na zajęciach i kursach, ale przede

 wszystkim ogromne uznanie dla 

Mojej mamy za pomaganie mi w realizowaniu tych wszystkich moich pragnień oraz ogólnie dziękuję Moim rodzicom, rodzince i przyjaciołom za każdy podziw moich sukcesów.

Kochani czytelnicy:

Dziękuję , że chcecie być częścią Moich przeżyć.  

Współodczuwając moje historie….